Przychody finansowe – co to jest i co obejmują?

Przychody finansowe to przychody wynikające z działalności inwestycyjnej i finansowej przedsiębiorstwa, a nie z jego podstawowej sprzedaży towarów lub usług. Obejmują między innymi odsetki, dywidendy, dodatnie różnice kursowe oraz zyski ze sprzedaży aktywów finansowych.

Czym są przychody finansowe?

Przychody finansowe powstają w związku z zarządzaniem kapitałem, inwestycjami oraz operacjami finansowymi firmy. Nie są bezpośrednim efektem działalności, do której przedsiębiorstwo zostało utworzone. Dla sklepu będzie nią sprzedaż towarów, dla firmy usługowej wykonywanie usług, a dla producenta sprzedaż wyrobów.

Wpływy z działalności finansowej wykazuje się w rachunku zysków i strat (RZiS) jako osobną kategorię. Dzięki temu można ocenić oddzielnie rentowność podstawowej działalności oraz skutki lokowania środków, udzielania finansowania czy posiadania inwestycji. Przychody finansowe wpływają na wynik finansowy jednostki, ale nie powinny być utożsamiane z przychodami ze sprzedaży.

Przychody operacyjne a finansowe – czym się różnią?

Podstawą rozróżnienia jest źródło przychodu. Przychody operacyjne wynikają z podstawowej lub pomocniczej działalności przedsiębiorstwa, natomiast finansowe są związane z kapitałem, inwestycjami i instrumentami finansowymi.

Co zalicza się do przychodów finansowych?

Zakres tej kategorii zależy od rodzaju operacji przeprowadzanych przez jednostkę. Do najczęściej spotykanych przychodów finansowych należą:

• Odsetki – od lokat bankowych, udzielonych pożyczek, obligacji, weksli obcych oraz innych należności finansowych.
• Dywidendy – wypłaty związane z posiadaniem udziałów lub akcji innych podmiotów.
• Dodatnie różnice kursowe – powstające przy rozliczaniu lub wycenie operacji przeprowadzonych w walutach obcych.
• Zyski ze sprzedaży aktywów finansowych – na przykład akcji, udziałów, obligacji i innych papierów wartościowych wyemitowanych przez inne podmioty.
• Dyskonto i premie – związane między innymi z wekslami, czekami obcymi lub papierami dłużnymi.
• Aktualizacja wartości inwestycji – jeżeli skutkuje zwiększeniem wartości ujmowanej w księgach.

Do tej grupy mogą należeć także odsetki od przeterminowanych należności od kontrahentów oraz inne korzyści wynikające z posiadania aktywów finansowych. Ostateczna klasyfikacja zależy od charakteru konkretnej operacji i przyjętych zasad rachunkowości jednostki.

Jak ujmuje się je w księgowości?

W typowym zakładowym planie kont przychody finansowe ewidencjonuje się na koncie 750. Szczegółowa analityka może rozdzielać między innymi odsetki, dywidendy, różnice kursowe oraz przychody ze sprzedaży inwestycji.

Na potrzeby RZiS saldo konta 750 wpływa na ustalenie wyniku finansowego. W praktyce, po zakończeniu roku obrotowego, saldo przychodów przenosi się na konto 860 służące do ustalenia wyniku finansowego jednostki. W rachunku zysków i strat przychody te prezentuje się w pozycji dotyczącej przychodów finansowych.

Ujęcie księgowe nie przesądza automatycznie o sposobie rozliczenia podatku. Przychód wykazany w rachunkowości może podlegać odmiennym zasadom podatkowym zależnie od źródła, rodzaju transakcji i momentu powstania obowiązku podatkowego.

Czego nie zalicza się do przychodów finansowych?

Najczęstszy błąd polega na zakwalifikowaniu każdego wpływu do jednej kategorii przychodów. Poniższe pozycje nie są przychodami finansowymi:

• Wpływy ze sprzedaży towarów, produktów i usług – są przychodami operacyjnymi, nawet gdy firma przeznacza je później na inwestycje.
• Wpłaty od udziałowców lub wspólników – zwiększają kapitał własny albo dotyczą finansowania jednostki, a nie przychodów wynikowych.
• Zyski ze sprzedaży akcji własnych – dotyczą operacji na kapitale własnym i nie ujmuje się ich jako przychodów finansowych w RZiS.
• Wpływy z kredytu lub pożyczki otrzymanej przez firmę – są zwiększeniem środków pieniężnych i zobowiązania, a nie przychodem.

Najprościej przyjąć, że przychód finansowy wynika z wykorzystania kapitału lub posiadania inwestycji, natomiast przychód operacyjny jest efektem podstawowej działalności przedsiębiorstwa. To rozróżnienie pozwala prawidłowo odczytać RZiS i ocenić, skąd rzeczywiście pochodzi wynik firmy.