Art. 30 par. 1 pkt 2 Kodeksu pracy – co oznacza ten przepis?
Art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy oznacza rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem. Zatrudnienie nie kończy się w dniu wręczenia lub złożenia pisma, lecz dopiero po upływie okresu wypowiedzenia. Jest to zwykły, przewidziany prawem tryb zakończenia umowy, a nie zwolnienie dyscyplinarne.
Wypowiedzenie może złożyć zarówno pracownik, jak i pracodawca. Do samego złożenia takiego oświadczenia nie jest potrzebna zgoda drugiej strony, ale umowa pozostaje w mocy do końca okresu wypowiedzenia.
Jak czytać ten zapis prawny?
Oznaczenie przepisu składa się z trzech elementów:
- Art. 30 – numer artykułu w Kodeksie pracy.
- § 1 – pierwszy paragraf tego artykułu.
- Pkt 2 – drugi punkt wyliczenia znajdującego się w paragrafie.
W punkcie 2 wskazano, że umowa rozwiązuje się „przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia”. Oznacza to jednostronną decyzję pracownika albo pracodawcy, po której następuje okres przejściowy przed ustaniem zatrudnienia.
Czym wypowiedzenie różni się od innych trybów?
Art. 30 § 1 pkt 2 dotyczy wyłącznie rozwiązania umowy za wypowiedzeniem. Nie należy mylić go z pozostałymi sposobami zakończenia stosunku pracy:
- Wypowiedzenie – jedna strona składa oświadczenie, a umowa trwa do końca okresu wypowiedzenia.
- Porozumienie stron – pracownik i pracodawca wspólnie uzgadniają zakończenie umowy oraz jego termin.
- Rozwiązanie bez wypowiedzenia – umowa kończy się bez zachowania okresu wypowiedzenia. W przypadku pracodawcy może to być tak zwana dyscyplinarka, ale tylko w ustawowo określonych sytuacjach.
Samo wskazanie art. 30 § 1 pkt 2 nie przesądza jeszcze o przyczynie wypowiedzenia. Ten przepis określa tryb zakończenia umowy, a nie powód decyzji ani długość okresu wypowiedzenia.
Co dzieje się po otrzymaniu wypowiedzenia?
Po skutecznym doręczeniu wypowiedzenia rozpoczyna się okres wypowiedzenia. Jego długość zależy między innymi od rodzaju umowy i stażu pracy u danego pracodawcy. W tym czasie stosunek pracy nadal trwa.
Do końca tego okresu co do zasady pozostają aktualne obowiązki pracownika i pracodawcy. Pracownik powinien więc wykonywać pracę, a pracodawca wypłacać wynagrodzenie, chyba że strony lub przepisy przewidują inne rozwiązanie, na przykład zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy.
Warto sprawdzić przede wszystkim:
- kto złożył wypowiedzenie,
- jakiego rodzaju umowa została rozwiązana,
- jaki okres wypowiedzenia ma zastosowanie,
- jaki dzień został wskazany jako data ustania zatrudnienia.
Jeżeli na dokumencie widnieje art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy, najczęściej oznacza to zwykłe rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem. Nie jest to automatycznie informacja o przewinieniu pracownika ani o zwolnieniu dyscyplinarnym. Umowa kończy się dopiero z upływem prawidłowo ustalonego okresu wypowiedzenia.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W konkretnej sprawie znaczenie mogą mieć treść dokumentu, rodzaj umowy oraz szczególne okoliczności zatrudnienia.
